Na een weekje survivallen in Schotland vertrok ik om 07:00 ‘s ochtends naar Medemblik, want we zouden om 11:00 reeds starten. Gelukkig bleek deze tijd verschoven te zijn, zodat we relaxed konden optuigen en Joost nog een uurtje langer had om bij te komen van een nachtje North Sea Jazz. Eindelijk weer eens varen, want na de Voorbraassem was de 318 niet meer op het water geweest. Erg hoge verwachtingen hadden we dus ook niet en ik moet zeggen dat vaart een stuk rustiger en daardoor misschien wel juist weer beter. Minder teams dan verwacht, maar toch is een veld van 14 boten zo kort na het WK en in de zomervakantie niet slecht. Hoera en hulde voor ons nieuwste NFDO lid Sjors Riemslag, die met zijn Bianchi NED-22 wederom van de partij was. Aussie schreeuwlelijk Parker kwam ook weer opdagen voor een vervolgcursus ‘how to irritate people’. Ditmaal was Ruud Journee op zaterdag ochtend een van de cursisten.

Op zaterdag woei het windje 2, max. 3, ideaal dus voor lichtere teams zoals wij. De NED-325 ging er als een speer vandoor en lag een aardig stukje voor. De vele, soms zeer grote, winddraaiingen, gaven de wedstrijd een aparte dimensie. Zo lag bij de tweede keer rond Clovis op kop, met kort erachter de 350, 325 en wij. Piet, Robert en Appie rukten echter ook snel op naar voren. Na een spannend laatste kruisrak, dwars door een veldje geelzuchtvogels, wisten Albert en Rob de NED-3 als eerste over de finish te drukken. Wij wisten de NED-28 nog maar net voor te blijven (het lijkt wel of we dit seizoen een NED28 magneet aan onze boot hebben).

De tweede race bleek dat het handig is zo af en toe op het kompas te kijken. Door een vlaag van verstands- verbijstering merkten wij niet dat direct na de start de wind toch aanzienlijk was gedraaid, waardoor, na een korte stuurboord tik omhoog, de 1ste ton direct kon worden aangezeild. Gelukkig speelde de 350 path-finder en voer ik braaf over dezelfde boeg mee, terwijl Joost zich suf zocht naar de ‘echte’ boventon, waar we dus rechtop af voeren. Met meer geluk dan wijsheid als nummer 3 rond, achter de 350 en de 28. Het woei iets harder nu, waardoor de spirakken wel erg snel werd afgeragd. Ook deze race weer vele positiewisselingen, de 350 van Frank en Bob kozen de juiste slagen en voeren steady op kop naar plek 1, met daarachter de 28, 325, 318 en de 15, waarbij Wim en Bas de pech hadden op de laatste 50 meter een plek te verliezen door alweer een kudde killing kielrukvogels.

‘s Avonds ouderwets gezellig en na indrinken in Brakeboer, eten in een lokale Bistro, doorzetten in Brakeboer, het "Vooronder", ‘t Hoekie, de ‘Kajuit’, Jurassic Park, een bakvissentoko waar een taatoo 10 piek entree vroeg en waar Piet S. dus niet heen wilde, en tot slot weer het Vooronder, moe, veel te laat maar voldaan, naar bed.

De tweede dag een lekker weertje, zelfde wind als de dag ervoor uit andere richting enwat meer zon. Ook nu weer grote windschiftingen en dus veel positie-wisselingen. Frank en Bob pakten in het laatste rak de overwinning daarachter de 325, en de 15. Het verschil tussen Robert en de 318 bedroeg dit keer 10 cm slechts, nu net in ons voordeel. Veel boten kort bij elkaar en dus reuze spannend.

De laatste race woei het harder, althans zo leek het. Joost en startten beroerd, want waren nog kruisrakje aan het oefenen op het 2de oog, toen ons plotseling de P-vlag opviel. Snel terugspi-en dus. Uit het boekje van Joachim Schult geleerd dat je in zo’n geval (hopeloos als laatste starten) gewoon de andere kant van het kruisrak moet kiezen - op-hoop-van-zegen-taktiek. Bij de eerste boei lagen we alweer 4 of 5, met ditmaal ook de NED 84 en 312 in de kopgroep. Snel weer teruggewisseld naar oog 1. Bij de tweede keer rond voer een groepje van 7 op kop, met daarachter een flink gaatje naar de rest van het veld. Altijd moeilijk om te bepalen wat te doen bij ietsje hardere wind: sturen we iets lager met hogere snelheid of blijven we hoog prikken omdat we anders continu iemands vuile wind binnenvaren. Joost bleef steeds maar hameren op iets lager om goed door de korte golfjes heen te sturen, het verschil in speed is dan inderdaad groot, nietwaar 325 ? In grotere velden is deze tactiek minder succesvol toepasbaar denk ik - misschien dat iemand ons nog eens kan leren hoe het allemaal echt moet. Harold en Niels wisten in ieder geval wel alles het beste dit weekend en zetten een mooie 4 - 3 - 2 - 1 neer en wonnen daarmee terecht de serie, die tot veler verrassing ook nog een aftrek bleek te hebben.

Al met al een mooi zeil weekend !

Dennis
NED 318